Don Rauf Czerwiec 7, 2019 Czy choroba Parkinsona jest dziedziczna?

Autor Julie Stewart 12 września 2018 r.

5 filmów, które każda osoba z chorobą Parkinsona powinna obejrzeć

Prawie każdy może docenić te filmy o tym, jak choroba może wpływać na relacje, wspomagać się ćwiczeniami i inspirować do wielkości w codziennym życiu. . .

Autor: Reilly Bradford 24 kwietnia 2018 r.

6 rzeczy, które mogą pogorszyć dyskinezę

Dyskinezę w chorobie Parkinsona mogą nasilać emocje, niewystarczająca ilość snu i zbyt duża ilość lewodopy.

Autor Becky Upham Kwiecień 23, 2018"

Osoby przyjmujące lewodopę na chorobę Parkinsona mogą doświadczyć dyskinezy, mimowolnego ruchu.

Choroba Parkinsona wiąże się z wieloma objawami, w tym drżeniami, powolnymi ruchami, sztywnością i problemami z równowagą. Ale jeden objaw – dyskineza – jest powiązany z lekiem stosowanym w leczeniu choroby Parkinsona: lewodopą (Sinemet, Sinemet CR, Stalevo, Rytary, Duopa).

Dyskineza, czyli ruch mimowolny i niekontrolowany, może mieć różne nasilenie i może wyglądać jak wiercenie się lub kołysanie. Dla wielu osób życie z dyskinezą jest łatwiejsze niż radzenie sobie z objawami choroby Parkinsona, mówi dr Alex Pantelyat, adiunkt neurologii w Johns Hopkins School of Medicine w Baltimore. Ale dla innych może to być bolesne i może przeszkadzać w ich aktywności społecznej.

Celem jest znalezienie takiego schematu leczenia, który zminimalizuje skutki uboczne i pozwoli żyć pełnią życia z chorobą Parkinsona. Oto osiem sposobów radzenia sobie z dyskinezą.

1. Porozmawiaj z lekarzem o zmianie dawki leków.

Lewodopa częściej powoduje działania niepożądane, takie jak dyskineza, gdy jest przyjmowana w wyższych dawkach. "Ponad 600 miligramów dziennie na dłuższą metę wiąże się z większą częstością występowania dyskinez," mówi dr Pantelyat. Dlatego ważne jest, aby znaleźć najniższą dawkę, która nadal będzie kontrolować objawy. Lekarz będzie pracował, aby to zrobić, zaczynając od małej dawki i stopniowo ją zwiększając w razie potrzeby.

2. Dostosuj czas przyjmowania leków.

Należy również wziąć pod uwagę czas przyjmowania leków, ponieważ "ściera się" zjawisko, w którym niektórzy pacjenci odczuwają, że działanie leku kończy się około czterech godzin po podaniu dawki. Twój lekarz może zdecydować o podzieleniu codziennych leków na mniejsze, częstsze dawki. Zgodnie z przeglądem badań opublikowanym w 2016 r. w European Medical Journal, może to spowodować dostarczenie organizmowi większej ilości leków.

Twój lekarz może również zasugerować przejście na tabletki o przedłużonym uwalnianiu, które działają w podobny sposób. Wadą tych preparatów jest jednak to, że wymagają one większej ilości leku, aby osiągnąć ten sam wynik.

3. Weź dodatkowe leki na chorobę Parkinsona.

Przyjmowanie leku zwanego agonistą dopaminy może pozwolić lekarzowi na zmniejszenie dawki lewodopy, co może pomóc złagodzić objawy dyskinezy. (W przeciwieństwie do lewodopy, która jest przekształcana w dopaminę w mózgu, agoniści dopaminy naśladują działanie naturalnie występującej dopaminy, według Amerykańskiego Stowarzyszenia Choroby Parkinsona.) Jednak zgodnie z przeglądem z 2016 roku, leki te mogą powodować podobne skutki uboczne jak te lewodopy u niektórych osób i może wymagać dostosowania dawki lewodopy.

Dodanie amantadyny (Gocovri, Osmolex ER) do schematu leczenia może również złagodzić objawy dyskinezy.

4. Porozmawiaj z lekarzem o ciągłej infuzji leku.

Jednym ze sposobów potencjalnego uniknięcia wahań w podawaniu leków i poziomach dopaminy jest stosowanie ciągłego systemu dostarczania leku, takiego jak wlew do dwunastnicy, w którym lek przechodzi przez rurkę bezpośrednio do jelita. Inną opcją jest ciągły podskórny wlew apomorfiny, w którym małe urządzenie podobne do pompy insulinowej jest przypinane do ubrania, według Fundacji Parkinsona. Następnie przewód wchodzi w skórę, aby dostarczyć stałą dawkę leku apomorfiny (Apokyn), agonisty dopaminy, co może zmniejszyć "wyłączony" okresy, w których lewodopa przestaje działać i może zminimalizować objawy dyskinezy.

5. Rozważ głęboką stymulację mózgu.

W przypadku ciężkich objawów, które nie ustępują za pomocą leków, lekarz może zalecić leczenie chirurgiczne, takie jak głęboka stymulacja mózgu. Wykazano, że ten rodzaj procedury, która polega na przymocowaniu cienkich przewodów do określonych części mózgu kontrolujących ruch i dostarczaniu impulsów elektronicznych przez przewody, zmniejsza dyskinezę o ponad 80 procent, zgodnie z przeglądem z 2016 roku.

Po operacji większość osób jest w stanie zmniejszyć zapotrzebowanie na leki, co może wiązać się z poprawą dyskinezy. Możliwe też, że sama stymulacja pomaga przeciwdziałać dyskinezom.

Głęboka operacja mózgu ma największe nadzieje na dianol lek poziomie indywidualnym," mówi Pantelyat. Ale są też zagrożenia. "W zależności od doświadczenia chirurga”, mówi, „istnieje ryzyko krwawienia lub urazu mózgu, a także lekkiego uderzenia w pamięć werbalną — na przykład zdolność zapamiętywania nazw zwierząt lub słów zaczynających się na literę f może być osłabiony przez jakiś czas. Zwykle jest to problem krótkotrwały, ale u niektórych osób może być długotrwały. "

6. Dostosuj swoją dietę.

Żadna konkretna dieta nie pomaga w leczeniu dyskinezy, ale można wprowadzić zmiany w diecie, które mogą wpłynąć na wchłanianie i stosowanie lewodopy przez organizm. Ponieważ lewodopa jest budulcem białka, organizm wchłania go wraz z białkiem pokarmowym, według Fundacji Michaela J. Foxa. Oznacza to, że jeśli zjesz posiłek bogaty w białko razem z pigułką z lewodopą, twoje ciało nie będzie w stanie wchłonąć leku tak całkowicie. (W końcu twoje ciało może wchłonąć tylko tyle na raz). To problem, ponieważ może to oznaczać przyjęcie wyższej dawki, aby uzyskać ten sam efekt – a wyższa dawka oznacza większe ryzyko dyskinezy.

Fundacja Michaela J. Foxa sugeruje dostosowanie diety, aby uniknąć znaczących źródeł białka w czasie przyjmowania leków. Jeśli twój żołądek sobie z tym poradzi, możesz rozważyć przyjmowanie lewodopy 30 minut przed lub 60 minut po jedzeniu. Jeśli zmagasz się z nudnościami, pomocne może być przyjmowanie leku z niektórymi (niskobiałkowymi) krakersami lub inną przekąską na bazie węglowodanów.

7. Obniż stres.

Ponieważ dyskinezy mogą mieć tendencję do pogarszania się w okresach stresu, nauka skutecznego radzenia sobie ze stresem może pomóc zminimalizować objawy. Rozważ ćwiczenie głębokiego oddychania lub medytację lub po prostu spędzaj czas z rodziną lub przyjaciółmi.

Nawet muzyka może być korzystna, mówi Pantelyat, którego badanie z 2016 roku opublikowane w czasopiśmie Movement Disorders Clinical Practice wykazało pozytywny wpływ lekcji muzyki na jakość życia osób z chorobą Parkinsona.

8. Ćwicz aerobowo.

Jak mówi Pantelyat, na początku choroby Parkinsona ludzie zwykle doświadczają braku wigoru. To stresujące, możesz czuć się zmęczony, a codzienne zadania mogą być fizycznie wymagające. mówi Pantelyat, "Sposób, w jaki rozmawiam z pacjentami o rozpoczęciu przyjmowania lewodopy, jest taki, że da ci to trochę energii, a ty chcesz wziąć tę zwiększoną energię i skupić ją na ćwiczeniach aerobowych. ”

Chociaż nie dowiedziono jeszcze, by żaden lek spowalniał postęp choroby Parkinsona, ćwiczenia fizyczne – wszystko, co sprawia, że ​​się spocisz i przyspiesza tętno – może naprawdę spowolnić chorobę, mówi Pantelyat. Pływanie, wiosłowanie i jazda na rowerze poziomym to świetne sposoby na poruszanie się. Wykazano również, że tai chi jest korzystne, mówi Pantelyat, a nawet istnieją zajęcia boksu zaprojektowane specjalnie dla osób z chorobą Parkinsona.

Zapisz się na nasz biuletyn dotyczący zdrowego trybu życia!

Najnowsze informacje o chorobie Parkinsona

10 najlepszych blogów o chorobie Parkinsona, które warto śledzić w 2020 roku

Każdy pokocha te prawdziwe i inspirujące blogi o życiu z nieuleczalną chorobą przewlekłą.

By Laura McArdleGrudzień 23, 2019

Co jeść, jeśli masz chorobę Parkinsona i jak odżywianie może pomóc

Dobra dieta nie wyleczy choroby, ale może pomóc żyć zdrowiej.

Autor: Brian P. Dunleavy Czerwiec 17, 2019

Medyczna marihuana a choroba Parkinsona: czy jest bezpieczna?

Konopie mogą mieć właściwości terapeutyczne, ale potrzebne są dalsze badania, aby wykazać, w jaki sposób mogą pomóc pacjentom z chorobą Parkinsona.

Autor: Don Rauf Czerwiec 7, 2019

Czy choroba Parkinsona jest dziedziczna?

Historia rodzinna odgrywa rolę w niewielkim odsetku przypadków, ale czynniki środowiskowe i wiek również zwiększają ryzyko.

Autor: Don Rauf Czerwiec 7, 2019

5 pełnych nadziei rzeczy, które każdy z psychozą choroby Parkinsona powinien wiedzieć

Objawy psychozy Parkinsona mogą początkowo być niepokojące. Ale istnieje wiele sposobów radzenia sobie z nimi i ich leczenia.

Jessica Migala Czerwiec 6, 2019

Drżenie w chorobie Parkinsona: czym są, rodzaje drżenia i nie tylko

Kontrolowanie drżenia związanego z chorobą Parkinsona może być wyzwaniem, ale leczenie może pomóc.

Przez Don Rauf Czerwiec 6, 2019

6 sposobów radzenia sobie z psychozą związaną z chorobą Parkinsona

Skorzystaj z tych strategii, aby pomóc w radzeniu sobie z halucynacjami wzrokowymi i słuchowymi.

Autor Julie Stewart 12 września 2018 r.

8 oznak, że ukochana osoba ma psychozę związaną z chorobą Parkinsona

Jeśli twój partner lub krewny zaczął widzieć (lub słyszeć) rzeczy, których nie ma, może doświadczać psychozy, dość powszechnego objawu choroby Parkinsona. . .

Autor Julie Stewart 12 września 2018 r.

5 filmów, które każda osoba z chorobą Parkinsona powinna obejrzeć

Prawie każdy może docenić te filmy o tym, jak choroba może wpływać na relacje, wspomagać się ćwiczeniami i inspirować do wielkości w codziennym życiu. . .

Autor: Reilly Bradford 24 kwietnia 2018 r.

6 rzeczy, które mogą pogorszyć dyskinezę

Dyskinezę w chorobie Parkinsona mogą nasilać emocje, niewystarczająca ilość snu i zbyt duża ilość lewodopy.

Autor Becky Upham Kwiecień 23, 2018"

Dla Anne Kirchheimer (z lewej) i Wendy Holcombe zawroty głowy wpłynęły na ich karierę i życie osobiste.

Anne Kirchheimer pracowała jako pisarka w Dana Farber Cancer Institute w Bostonie, kiedy nagle poczuła się, jakby biuro zaczęło się kręcić. „Byłam tak oszołomiona, że ​​nie mogłam chodzić bez trzymania się ściany w celu wsparcia” — wspomina. Kirchheimer został zabrany do szpitala i zdiagnozowano zapalenie błędnika, zapalenie ucha wewnętrznego, które może wywoływać zawroty głowy znane jako zawroty głowy.

Frustrujące jest to, że jeśli tylko na mnie spojrzysz… . . nikt nie może zobaczyć, jak zdezorientowany i zawrotny się czuję”, mówi 70-letni Kirchheimer. „Nie życzyłbym tego nikomu. ”

Zapalenie błędnika jest jednym z kilku zaburzeń układu przedsionkowego, który obejmuje części ucha wewnętrznego i mózgu, które kontrolują równowagę i orientację przestrzenną. Wszelkie zaburzenia w systemie, spowodowane chorobą lub urazem, mogą skutkować zawrotami głowy, a także bólami głowy i dzwonieniem w uszach (szumy uszne). Leczenie zawrotów głowy zależy od przyczyny i może obejmować leki, fizjoterapię lub – w rzadkich przypadkach, takich jak usunięcie guza (nerwiaka akustycznego) – operację.

„Twoje poczucie równowagi jest odbierane z ucha wewnętrznego – pięć narządów równowagi w każdym uchu – a także ze wzroku oraz odczuć w mięśniach i stawach nóg i kręgosłupa” – mówi dr Steven Rauch, dyrektor oddział przedsionkowy w Massachusetts Eye and Ear Infirmary w Bostonie. „Wszystkie te zbiegają się w centrach równowagi mózgu. Mózg przekazuje sygnały i generuje sygnały wychodzące. Niektóre trafiają w oczy, więc możesz jeździć po wyboistej drodze i nadal czytać znaki drogowe. Jeśli w tym systemie jest jakiś problem… pacjent odczuwa problem z równowagą. ”

Minęło 10 lat od diagnozy Kirchheimer, a jej życie jest teraz zupełnie inne. Zrezygnowała ze stanowiska w Dana Farber i pracy reportera w Boston Globe, ponieważ nie mogła przez dłuższy czas gapić się w ekran komputera i pisać. Jest również artystką amatorką, często bywała na pokazach i festiwalach sztuki w całym kraju, ale od lat nie leciała samolotem, ponieważ podróże lotnicze przyprawiają ją o zawroty głowy. Chociaż fizjoterapia poprawiła jej równowagę, jej jedynym regularnym ćwiczeniem jest wyprowadzanie psów w pobliżu jej domu w Watertown w stanie Massachusetts.

„Pacjenci z łagodnymi zawrotami głowy są niepewnie na nogach, często mają mdłości, nie potrafią czytać i zwykle nie są w stanie skoncentrować się na czymkolwiek innym” – mówi dr Rauch. „Pacjenci z umiarkowanymi lub ciężkimi zawrotami głowy nie są w stanie chodzić ani nawet stać. . . Jakość życia jest niska. ”

Kirchheimer opisuje wpływ zawrotów głowy na jej życie jako „całą zmianę osobowości. Tak wiele się zmieniło. ”

POWIĄZANE: 10 zaskakujących faktów na temat zawrotów głowy i zawrotów głowy

Dla Wendy Holcombe wszystko zmieniło się w 2002 roku, kiedy zdiagnozowano u niej wiele zaburzeń przedsionkowych: zawroty głowy związane z migreną, chorobę Meniere’a i łagodne napadowe zawroty głowy położeniowe (BPPV), które według Stowarzyszenia Zaburzeń Przedsionkowych są najczęstszą przyczyną zawrotów głowy.

„Zaczęło się od klasycznych objawów choroby Meniere’a: nagłych napadów zawrotów głowy, wahającej się utraty słuchu, uczucia pełności w uszach i szumu w uszach”, mówi 52-letni Holcombe. „BPPV jest spowodowane przez małe kryształy [znane jako otoconia] gromadzące się w moje kanały uszne i poruszają się, kiedy nie powinny i powodują zawroty głowy. Zawroty głowy pojawiają się, gdy poruszasz głową w określonym kierunku. Kiedy to miałem początkowo, nie mogłem w ogóle odwrócić głowy w lewo. ”

Holcombe porównuje zawroty głowy do „kiedy byłeś dzieckiem i kręciłeś się w kółko, aż upadłeś i nie mogłeś chodzić, ponieważ świat wymykał się spod kontroli. Jednak nie masz pojęcia, kiedy to się skończy. ”

Holcombe, były wykonawca robienia zdjęć na zamówienie i artysta szkła w Charlotte w Północnej Karolinie, mówi, że jedną z najgorszych rzeczy w zawrotach głowy jest ich nieprzewidywalność. „Kiedy po raz pierwszy zobaczyłam mojego lekarza w Duke [Uniwersyteckie Centrum Medyczne], powiedział mi, że to choroba, której przyczyną jest losowa kara” – mówi. „Wiesz, że cię uderzy, ale nigdy nie wiesz, kiedy. To może być bardzo trudne do życia. ”

Holcombe, która pisze na blogu o swojej chorobie, podkreśla znaczenie kontaktu z innymi i posiadania silnego systemu wsparcia, który obejmuje bliskich i pracowników służby zdrowia.

„Kiedy zachorowałam na tyle, że zaczęłam tracić dużo niezależności, z trudem nie czułam się ciężarem”, mówi. „Jeśli czujesz się przytłoczony, nie wahaj się iść do terapeuty, aby o tym porozmawiać. Poprosiłam męża, aby dołączył do nas w naszych sesjach. Było to bezpieczne miejsce, w którym mogliśmy porozmawiać o tym, jak wpływa na nas moja choroba. Teraz nasze małżeństwo jest silniejsze niż kiedykolwiek. ”

Zapisz się na nasz biuletyn dotyczący zdrowego trybu życia!

Najnowsze osiągnięcia w neurologii

Urazowe uszkodzenie mózgu związane ze zwiększonym ryzykiem zaburzeń snu po latach

Szereg zaburzeń snu, w tym bezsenność, bezdech senny i nadmierna senność w ciągu dnia, częściej pojawiały się u weteranów po urazach. . .

Lisa Rapaport 2 kwietnia 2021

Jak zachować zdrowy mózg: rozmowa z Sanjayem Guptą, MD

Są proste rzeczy, które możesz zrobić, aby zmniejszyć ryzyko utraty pamięci, zbudować odporność na choroby i zachować czujność. ’

George Vernadakis 1 lutego 2021 r.

Mniej dzieci w USA idzie na ostry dyżur z urazowymi urazami mózgu związanymi ze sportem

Wydaje się, że spadek liczby urazowych urazów mózgu (TBI) związanych z młodzieżową piłką nożną i innymi sportami kontaktowymi przyczynia się do zmniejszenia liczby przypadków TBI obserwowanych w. . .